bootstrap slider

Γναθοπροσωπικό τράυμα

 Το γναθοπροσωπικό τράυμα αποτελεί ενα ξεχωριστό, σημαντικό κεφάλαιο της τραυματιολογίας και αυτό γιατί πολύ συχνά εκτός από τον σημαντικότατο παράγοντα της αισθητικής δυσμορφίας που μπορεί να επιφέρει στον ασθενή ,διακηδέυονται σοβαρές λειτουργικές διαταραχές .Η αναπνοή ,η όραση ,η όσφρηση ,η μάσηση ,οι έκφρασεις του προσώπου μας ,είναι λειτουργίες άμεσα συνυφασμένες με την ακεραιότητα των δομών του προσώπου. 

Ακόμα και στην περίπτωση που «φαινομενικά» ο τραυματίας είναι σε άριστη κατάσταση ,επιβάλλεται μια αρχική εξέταση από ιατρό με εμπειρία στο «τράυμα» για ενημέρωση του ασθενούς και του περιβαλλοντός του και ενεργοποιησή τους για το τί θα πρεπει να προσέξουν τα πρώτα 24ωρα.

Τα τραυματα της περιοχής , όπως και στο υπολοιπο σώμα μας ,μπορούν να διακριθούν σε αυτά που αφορούν μόνο τα μαλακά μόρια του προσώπου μας (θλαστικά τραυματα) είτε τα οστά αυτού(κατάγματα) ,είτε και τα δύο (ανοιχτά επιπλεγμένα τράυματα).Τα θλαστικά τραύματα ,λόγω της επίπτωσής τους στην αισθητική του προσώπου ,αλλά κυρίως εξαιτίας της πιθανότητας να εμπλέκουν εκτός από το δέρμα και το υποδόριο και άλλα σημαντικά όργανα της κεφαλής ,το να συρραφούν «απλώς» δεν είναι η βελτιστη αντιμετώπισή τους.Είναι απαραίτητος , ο σχολαστικός καθαρισμός τους ,η προσεχτική διερευνησή τους και στο τέλος η προσεχτική συρραφή τους από ειδικό ιατρό με εμπειρία στο «τράυμα» της περιοχής της κεφαλής και του τραχήλου.Τα κατάγματα των οστών του σπλαχνικού κρανίου ,είναι αποτέλεσμα άσκησης βίας στο πρόσωπο.Σπάνια μπορούν να συμβούν αυτόματα ή και ιατρογενώς.


Κατάγματα της άνω και κάτω γνάθου 

Το άλγος(πόνος) και το οίδημα(πρήξιμο) είναι οι δυο καταστάσεις που συνοδέυουν πάντα ένα κάταγμα των γνάθων , ενώ αρκετά συχνά υπάρχει και ενδοστοματική αιμορραγία ,κατάσταση η οποία είναι μεν ιδιαιτέρως αγχωτική για τον παθόντα και για όποιον βρίσκεται δίπλα του την στιγμή της κάκωσης ,αλλά είναι σπανίως απειλητική για τη ζωή ενός ασθενή που διατηρεί τις αισθήσεις του.Το «ξεχωριστό» συμπτωμα που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής είναι η διαταραχή της σύγκλεισης των οδόντων ,να μη κλείνουν δηλαδή τα δόντια του ασθενούς όπως πριν.Η διαταραχή αυτή απαιτεί υποχρεωτικά την χειρουργική αντιμετώπισή του κατάγματος.

Τι πρέπει να γνωρίζει ο ασθενής

  • Η αντιμετώπιση των καταγμάτων της κάτω γνάθου γίνεται πλέον με την χρήση πλακών και βιδών οστεοσύνθεσης.
  • H προσπέλαση στο οστό γίνεται στο 95% των περιπτώσεων ενδοστοματικά, χωρίς να απαιτείται εξωτερική τομή στο δέρμα.
  • Οι πλάκες και οι βίδες μετά την πόρωση του κατάγματος είναι δυνατόν να αφαιρέθούν,χωρίς όμως αυτό να είναι απαραίτητο εφόσον δεν προκαλούν κάποιο πρόβλημα. 
  • Με την εξελιξη των συγχρονων υλικών ,σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις δεν χρειαζεται να παραμείνει το στόμα του ασθενούς κλειστό. 

Καταγματα ζυγωματικού συμπλέγματος-οφθαλμικού κόγχου

 Το ζυγωματικό οστό είναι ένα σημείο προπέτιας(προεξέχει) στον σκελετό του κρανίου.Έτσι πολύ συχνά βρίσκεται εκτεθιμένο σε εξωτερικές δυνάμεις που ασκούνται στην κεφαλή ,προστατευοντας τον οφθαλμό.Η συνήθης εικόνα ενός καταγματος ζυγωματικού συμπλέματος είναι η κλασική «αποπλάτυνση» του προσώπου στην πλευρά του καταγματος ,η αντιμογγολοειδής φορά και το οίδημα του βλεφάρου , καθώς και η περικογχική εκχύμωση.Συχνά δε ,παρατηρείται και υπόσφαγμα («αίμα» στο «άσπρο» του ματιού).

Παρόμοια εικόνα με μεγαλύτερη εμπλοκή όμως συμπτωμάτων από τον οφθαλμό βρίσκουμε στα καταγματα του οφθαλμικού κόγχου ,δηλαδή της κοιλότητας που φιλοξενεί το μάτι μας και που το ζυγωματικό οστό αποτελεί τμήμα της.Εδω η πλέον συχνή κλινική οντότητα είναι το λεγόμενο blow out κάταγμα ,το οποίο αφορά το έδαφος του κόγχου και συμβαίνει συνήθως από την άμεση πλήξη του οφθαλμού με αντικείμενο παρόμοιων διαστάσεων και πυκνότητας(όπως π.χ ένα μπαλάκι του τέννις).Γενικα τα κατάγματα των τοιχωμάτων του κογχου εμπλέκουν σε ποικίλο βαθμό συμπτώματα από τον οφθαλμό.Ο υπόφθαλμος ,ο ενόφθαλμος , η διπλωπία(το να βλέπει ο ασθενής διπλά) ,η επιφορά των δακρύων, η βλεφαρόπτωση ,η μυδρίαση αποτελούν συμπτώματα που οφείλονται είτε στην αλλαγή του όγκου του οφθαλμικού κόγχου είτε στην παγίδευση των οφθαλμοκινητικών μυών ,είτε σε συμπίεση και βλάβη νέυρων που συμβαίνουν όταν τα λεπτά οστά που αποτελούν τα τοιχώματα του οφθαλμικού κόγχου «σπάσουν».

 Στην κλινική /χειρουργική πράξη τα κατάγματα του ζυγωματικού οστού συνδέονται στενά με τα κατάγματα του οφθαλμικού κόγχου και αποτελούν τις περισσότερες φορές μια μικτή κλινική οντότητα
Τι πρέπει να γνωρίζει ο ασθενής 
  • Η αποκατάσταση τους πρέπει να γίνεται το δυνατόν γρηγορότερα,ωστε να διερευνάται η υπαρξη των παραπάνω συμπτωμάτων και να γίνεται η διευθέτηση τους πριν οι ευαισθητες δομές που αναφερθηκαν θιχτούν οριστικά.
  • Οι τομές προσπέλασης σε αυτή την κατηγορία καταγμάτων είναι συνήθως στα βλέφαρα ,κρυμμένες στα σημεία που γίνονται και οι τομές της βλεφαροπλαστικής ,ενώ σε αρκετές περιπτώσεις η προσπέλαση γίνεται διεπιπεφυκοτικά ,εξυπηρετώντας έτσι και τις αισθητικές απαιτήσεις της περιοχής.